Storyline

Arrietty (2010) — Hiromasa Yonebayashi

Waar blijven toch al die kleine dingen die zomaar verdwijnen? Die ene sok, een speld of een suikerklontje? Vanavond zien we een film die daar een prachtig antwoord op verzint.

Arrietty uit 2010 vertelt het verhaal van een familie piepkleine mensjes die verborgen onder de vloer van een oud huis leeft. Ze 'lenen' alleen wat ze nodig hebben van de mensen boven hen: een klontje suiker, een velletje papier of een speld die dienstdoet als zwaard. Wanneer de veertienjarige Arrietty voor het eerst de wereld buiten haar veilige thuis verkent, begint een avontuur waarin twee werelden elkaar voorzichtig raken.

De film is gebaseerd op The Borrowers, het geliefde kinderboek van Mary Norton uit 1952. Hayao Miyazaki wilde dit verhaal al jarenlang verfilmen en schreef samen met Keiko Niwa het scenario. Voor de regie gaf hij het vertrouwen aan Hiromasa Yonebayashi, destijds de jongste regisseur in de geschiedenis van Studio Ghibli. Het resultaat is een van de meest verfijnde en sfeervolle films die de studio heeft gemaakt.

Wat Arrietty zo bijzonder maakt, is het gevoel voor schaal. Door de wereld te zien door de ogen van iemand van nog geen tien centimeter wordt alles indrukwekkend: een regendruppel krijgt de kracht van een waterval, een keuken verandert in een uitgestrekt landschap en alledaagse voorwerpen krijgen een compleet nieuwe betekenis. Let ook eens op het prachtige geluidsontwerp, dat die wereld op een subtiele manier tot leven brengt.

Onder die visuele schoonheid schuilt een verhaal over nieuwsgierigheid, kwetsbaarheid en de vraag hoe verschillende werelden naast elkaar kunnen bestaan zonder elkaar uit balans te brengen.

Ik nodig jullie uit om je even onder te dompelen in deze wonderlijke miniatuurwereld en alles om je heen met nieuwe ogen te bekijken.